Όλα του κόσμου τα κακά

Του Νίκου Χειλαδάκη*
Την ίδια περίοδο που εδώ στην Ελλάδα κάποιοι «εθελότυφλοι» και «ραγιαδόφρονες» επιμένουν να επιβάλουν στα σχολικά μας βιβλία μια εξωραϊσμένη και εξωπραγματική εικόνα για την παρουσία των Τούρκων στην ελληνική ιστορία, την ίδια περίοδο που τα ελληνικά μεγάλα κανάλια προβάλλουν με μανία κάποια εξωπραγματικά τουρκικά σίριαλ, καλλιεργώντας στο ελληνικό κοινό μιαν απατηλή εικόνα για τη σύγχρονη Τουρκία, στην ίδια την Τουρκία προκάλεσε σοκ η δημοσίευση μιας αποκαλυπτικότατης έρευνας του ίδιου του τουρκικού Γενικού Επιτελείου σχετικά με την εικόνα που έχουν για τους Τούρκους, πολίτες άλλων χωρών.

Σύμφωνα, λοιπόν, με την έρευνα αυτή, σε 27 χώρες η εικόνα της Τουρκίας και των Τούρκων, όπως παρουσιάζεται στα σχολικά βιβλία της ιστορίας, είναι το λιγότερο, θα έλεγε κανείς, αρνητική και φτάνει μέχρι του σημείου να χαρακτηριστούν σαν η χειρότερη μάστιγα της ανθρωπότητας. «Στρατός του διαβόλου», «Απατεώνες», «Ύπουλοι», «Κηφήνες», «Παράσιτα», «Βιαστές», «Εισβολείς», «Αρπάγες», «Πλιατσικολόγοι», «Βάρβαροι του Αττίλα», «Τύραννοι», είναι λίγα από τα χαρακτηριστικά επίθετα με τα οποία «κοσμείται» η λέξη Τούρκος. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε μια σειρά χωρών, από τη Μέση Ανατολή μέχρι τη Φινλανδία, οι Τούρκοι κατέχουν το ρεκόρ των αρνητικών χαρακτηρισμών σε σημείο να παρομοιάζονται με τη μεγαλύτερη συμφορά για τους λαούς των χωρών αυτών. Το εντυπωσιακό δε είναι ότι τέτοιοι χαρακτηρισμοί εμφανίζονται σε σχολικά βιβλία ακόμα και μουσουλμανικών χωρών, ακόμα και χωρών που σήμερα συνδέονται με φιλικές και συμμαχικές σχέσεις με την Τουρκία.

ΓΝΩΣΤΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ .........17 Μαρτίου 1954

Ειλικρινής φιλία (το καινούριο με τον Τοτό).

Πρίν από δύο χρόνια περίπου, ως νεοφώτιστος στον κόσμο των BLOGS, ( Πάντως το Δημοτικό των BLOGS , δεν το έβγαλα ακόμη), έστειλα αυτό το έγγραφο του 1954, σε κάποιους. Το δημοσιοποίησαν. Σήμερα, το ξαναβρήκα μπροστά μου στον υπολογιστή. Έχουμε και λέμε.

            Συμβαίνουν απίστευτα πράγματα στον τόπο μας σήμερα. Απίστευτα, αυτά που μας επιτρέπουν να γνωρίζουμε. Έτσι νομίζουμε. Τα απίστευτα, είναι αυτά που δεν γνωρίζουμε. Που γίνονται, δρομολογούνται, συμφωνούνται και υπογράφονται. Και μη μου πεί κανείς ότι Εσωτερική ή εξωτερική πολιτική, είναι αυτά που μας σερβίρουν τα ΜΜΕ. Όλα συμφωνούνται και παίρνουν σάρκα και οστά, στο παρασκήνιο. Στις αφανείς συναντήσεις επισήμων ή εντεταλμένων. Συναντήσεις ανα την υφήλιο ετερόκλητων προσώπων, που από πρώτη ματιά, δεν έχουν καμιά σχέση μεταξύ τους. Το δράμα είναι όταν είσαι αδύναμος. Γενικώς. Πολιτικά, οικονομικά, στρατιωτικά, γεωστρατηγικά και βάλε. Τότε εκτελείς απλώς και εύχεσαι μόνον να είναι …τρυφεροί μαζί σου όταν σε βιάζουν ομαδικά. Γίνεται όμως και βιασμός και τρυφερότητα;.

            Το έγγραφο που προανέφερα, έχει ημερομηνία 17 Μαρτίου 1954 και πάει στα Δημοτικά σχολεία της Βέροιας. Προφανώς και αφορά όλη την χώρα,